چشمان تو تقصيري ندارد، حتي ماه هم كه از آن بالا دارد مرا مي بيند، هيچ تقصيري ندارد، تقصير اين هواي سرد هم نيست، كه اين اتاق هميشه سرد است، و من روي اين تخت چوبي سرد خواب هيچ مي بينم، و تو كه از پشت آن همه ابر سفيد مرا نظاره ميكني، من قول ميدهم هر روز اين پنجره را باز كنم، و هر غروب جاي پايت را آب و جارو كنم...! پ ن : 1- بقول صائب :"هر چند كه نيست در دل ما نوشتي، از اشك خود دو سطر، به ايما نوشته ايم" گاهي نوشتن سخت ميشود، وقتي كه نميداني براي كي و از چي بايد بنويسي، مي ماني از درد بنويسي يا از شادي و يا اينكه از روزهاي معمولي زندگي، اينطور ميشود كه باز پناه ميبري به ماه هميشه مهربان...! عکس از خودم. 2- من ممكن است نتوانم اين تاريكي را از بين ببرم ولي با همين روشنايي كوچك فرق ظلمت و نور و حق و باطل را نشان ميدهم و كسي كه به دنبال نور است، اين نور هر چقدر هم كوچك باشد در قلب او بزرگ خواهد بود. (دكتر چمران) 3- و او خدايي است كه بادها را براي بشارت پيشاپيش باران رحمت خود فرستاد، و از آسمان آبي طاهر و مطهر نازل كرديم (فرقان/48)