دلتنگی های آدمی را باد ترانه میخواند، رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد، و هر دانه ی برفی به اشکی نریخته می ماند.

فقط نگاه می کنم، سکوت، هیچ حرفی نمیزنم، دوستم کلی با هم در مورد فواید ازدواج حرف میزنه، اینکه از تنهایی در میایی، یکی هست که باهاته، من فقط نگاش می کنم، و توی دلم هی با خودم می گم، آروم باش، آروم باش، بذار راحت حرفش رو بزنه، باز هی دوست می گه، روی موردهای که برات پیش میاد، دقت کن، وقت بذار، تا کی میخوای هی دنبال کارهای الکی بری، به فکر زندگیت باش، باز سکوت می کنم با استکان چای روی میزم نگاه می کنم...!

از بخت یاری ماست شاید، آنچه می خواهیم یا به دست نمی آید، یا از دست می گریزد.

باز دوستم می گه، ببین عزیزم، تو همه جور موقعیت مناسبی داری، حیف که اینطوری از دست بری، تا ازدواج نکنی به هیچ جا نمیرسی، باز من به دود سیگار نگاه می کنم و سکوت...

چند بار امید بستی و دام برنهادی، تا دستی یاری دهنده، کلامی مهر آمیز، نوازشی، یا گوشی شنوا به چنگ آری؟ چند بار دامت را تهی یافتی؟ از پای منشین، آماده شو که دیگر بار و دیگر بار، دام بازگستری!

دوستم می گه تا کی میخوای همینطوری ساکت بشینی و هیچی نگی، دلم ترکید حرف بزن، نگاهش میکنم، بهش میگم، مگه قرار همه ازدواج کند؟ اصلا کی گفته آدم باید زادواج کردن به سر و سامان میرسد؟ می گم مگه اشکالی داره آدم متفاوت از بقیه زندگی کند؟ میگم بنظر من ازدواج نقطه اوج و بلندی زندگی نیست؟ زندگی آنقدر چشم اندازهای مختلف دارد، آنقدر قشنگی دارد، تو فقط باید یه خورده سرت رو بگیری بالا؟ فقط یه خورده تلاش کنی؟ می گم من تازه کلی کار دارم که دلم میخواد انجامشون بدم؟ کلی چیز هست که هنوز تجربه نکردم؟ می گم کلی جاهای مختلف هست که باید برم؟ میگم ... هیچی ولش کن.. حق با توست!!!!

و همچنان استوار در وفادار ماندن، با راهم، خودم، هدفم، و به تو، وفایی که مرا و تو را به سوی هدف راه می نماید.

دوستم میگه، من دلم میخواست اینها رو بهت بگم، خودت میدونی، این راهی که داری میری درست نیست، یه خورده جدی تر بهش فکر کن، یه خورده وقت بذار براش، مثل بقیه چیزهای دیگه که براش وقت میذاری، مثل کافه نشینی هات، مثل سینما رفتن، مثل کتاب خوندن، فکر این هم یکی از این مسائل هست...

در وجود هر کس رازی بزرگ نهان است، داستانی، راهی، بیراهه یی، طرح افکندن این راز، راز من و راز تو، راز زنده گی، پاداش بزرگ تلاشی پر حاصل است.

1- من درد می کشم، اون می خنده، من میگم خیلی داره برام یه سری چیزها سخت میشه، باز میخنده، میگم گاهی اوقات بی طاقت میشم، بازم میخنده، می گم بعضی اوقات دلم میخواد برم جایی که هیچکس نباشه، با چشماش بهم لبخند میزنه، بهش میگم اصلا به حرفهام گوش میدی که چی می گم ، من درد دارم، درد....! بعدش میگه آخه فرشته های آسمون دردها رو نمی بینند تو هم بخند .. (عکس از خودم، شعرها برای مارگوت بیکل ترجمه احمد شاملو)
2- بیا خواهان چیزی نیستم، به کنارت می آیم، به برم بیا، همین و تمام/ دلم میخواهد پناهم همین باشد، بیا زود، به جایی ببر مرا/ دیگر نمی توانم تاب بیاورم، بعید میدانم که بشود نامی بر این ترس گذاشت، هنوز نمیتوان/ لبانت را نثارم کن، زود بیا، تا زودتر بشود رفت، زود. همین و تمام (مارگریت دوراس/ همین و تمام)
3- و آنان که به آیات خدای خود ایمان می آورند (مومنون/ 58)