اشتباه
گاهی توی یه راهی قدم میزاری و میدونی اشتباه اون راه، ولی دلت میخواد با همه ی حس های مختلفی که داری اون راه رو بری، بعضی وقتها وسط های راه بر میگردی پشت سرت و نگاه می کنی، می بینی با اینکه راهت اشتباه بوده ولی پر از لحظات خوش و قشنگ بوده، و به خودت میگی این اشتباه به جمع آوری این لحظات ناب می ارزد، بعدش هی میری میری که دیگه میرسی آخر راه، بعدش که دیگه به آخر راه رسیدی، دو دل میشی که کاش نرفته بودی از اول، بعدش با خودت می گی اگه این راه رو اشتباه نرفته بودم، شاید هیچوقت این کار رو تجربه نمی کردم، اگه راهم اشتباه نبود شاید هیچوقت اون آدم جزء از خاطرات قشنگ زندگیم نمی شود، اگه راهم اشتباه نبود شاید هیچوقت اون حس رو تجربه نمی کردم و هزارتا چیزی دیگه... پس گاهی وقتها اشتباه رفتن هم لذت خاص خودش رو داره، نمیشه صددرصد ردش کرد یا صددرصد گفت همیشه درست از آب در میاد، اصلا درست بودن یا نبودن یه راهی که به اشتباه قدم توش گذاشتی نیست، مهم اینکه تو با آگاهی و با کمال میل توی این راه قدم گذاشتی و الان با اینکه میدونستی اشتباه کردی احساس پشیمانی نداری.. این خیلی مهمه.. که برای انجام یه سری کارها حس پشیمانی نیاد سراغت و عذابت نده بلکه بشینی با خودت خلوت کنی و بگی چقدر خوب شد که این اشتباه کردم در عوض کلی چیزهای جدید یاد گرفتم که شاید اگه نمیرفتم هیچوقت فرصت تجربه اشون نصیبم نمی شد....
پس گاهی باید به جای اینکه آه و ناله کنی تشکر کنی و قدردانی از همه چیزها و حس ها و آدمها و خدای بزرگی که باعث شد وارد یه برهه دیگه از زندگی بشی، و یک سری چیزهای رو تجربه کنی که شاید هزار سال دیگه هم فرصتش پیش نمی آمد....
پ ن 1 : عکس از قلعه رودخان، واقعا دیدنیست.. و پر از قشنگی آدم حس می کند وارد بهشت شده. شاید اصلا شمال ایران گوشه کوچکی از بهشت باشد. بقیه عکسها رو اینجا گذاشتم.
پ ن 2 : اما خدایا تو شاهدی که من هیچ چیز رو برای خودم بر نداشتم. من هیچ چیز رو توی جیبم نذاشتم من از سهم کسی نزدم من فقط اشتباهی بودم... خدایا تو شاهدی که من چیزی رو خراب نکردم. خدایا تو شاهدی که من کسی رو اذیت نکردم من فقط اشتباهی بودم. چه دفاعی از خودم بکنم؟... من بی دفاعم... (قسمتهای از دفاعیات مهران مدیری در سریال مرد هزار چهره) دلم خواست ثبتش کنم.
بعد از سی سال زندگی آرزو می کنم کاش راههایی را که نباید میرفتم را رفته بودم.
آره سارا جان، راست میگی ولی خب یه چیز دیگه هم هست. میرسی آخر راه و میبینی با همه ی خوبیها و بدیهایی که داشته... چندسال گذشته از عمرت و از خیلی چیزها جا موندی، از خیلی کسا عقب موندی... یه دو دو تا چهارتا میکنی میبینی صد تا به دست آوردی و هزارتا از دست دادی! اینجاست که غم به دلت چنگ میندازه و رهات نمیکنه... امیدوارم که هیچوقت در آخر خط به این استدلال برخورد نکنی. که همیشه خوبیهای زندگیت بیشتر از بدیهاش باشه. که همیشه پیروز و شاد و سلامت باشی :)
sanam,ali bud..bah bah bah bah...
گر فکر فردا نبود من هم اشتباهی میشدم.هیچ چیز به اندازه رها شدن حال نمیده
سلام من الان دقیقا اولای این اشتباه شیرینیم فعلا که ازش راضیم امیدوارم بعدا پشیمون نشم و همینجورراضی باشم به نظرم آدم اگه اشتباه اینجوری هم بکنه بد نیست چون همش راه درست یکم بی مزه میشه
11 خطِ اول حالی داد...
salam avallan aksa fogholadeh ziba boodan man ke haz kardam adam havas eratan be onja ro mikoneh dovoman eshtebah raftan dar masiri eshteba az nazare man eshtebah nam nemigire behesh begim tajrobeh behtrae chon adam ageh eshtebah nakone (tajrobeh nakoneh) hich vaght be dorost nemireseh eterafate aghaye modiri ham mani va mafhoome khse khodesh ro dareh ke payami daresh nahoftast baraye...
تنهايي تنها چيزي است که مي خواهم تنهايم بگذاريد چون حق من است من از شهر سکوت مي آيم از يک نهايت تاريکي از غروري ترک خورده از ايماني فرو ريخته رهايم کنيد تا با تنهاييم بمانم تنهاي تنها تنها تريت تنهايي که تا حال بوده
سارا جان اگه واقعاً به اینجا رسیده باشی که خیلی خوبه یعنی عالیه اینکه بتونی پشیمون نشی...با حرفت موافقم که خیلی وقتا علی رغم خیلی چیزا خیلی تجربه ها ارزشش رو داره.
Matlabet ghashang bood vali ye dalile dige ham hast ke adamha vaghty rahe eshtebahy ro miran inha ro be khodeshoon migan ta dele khodeshoono khosh konan, na??? akhe adam vaghty rahy ro eshtebah mire age ino nage chi bege! in tanha chizie ke mishe adam delesho behesh khosh kone va betoone bazam jelo bere va ghamgin nabashe! man khodam ham hamishe hamino migam! albate inam ghabool daram ke baezy tajrobeha baezi ettefaghat lazeme vaseye pishraft va bolooghe ensanha!!!