خیلی برام جالب نیست وقتی که توی یه رابطه ی هستم، حالا هر مدلی میخواد باشه، دخترونه، پسرونه، گروهی، تک نفره. کلاً یه رابطه که آدم یه مراوده ی داره، یه بده بستونی داره، میخواد هر مدلی باشه، کاری، احساسی، عاطفی، جنسی چه میدونم.. کلا یه رابطه دوستانه .. چه مجازی و چه حقیقی فرقی نمی کنه...
بعدش طرف حالا به هر دلیل دیگه نمیخواد رابطه ادامه داشته باشه، یا از من دیگه خوشش نمیاد، یا دلش زده شده، یا یکی بهتر پیدا کرده، یا حوصله اش سر رفته .. هر چی میخواد باشه. من خیلی آدم گیری نیستم روی دلیل و این چیزها و کلا بودن آدمها ...
ولی یه چیزی که خیلی اذیتم می کنه که طرف نمیخواد ادامه بده بعدش هیچی هم نمی گه.. مثلا تلفن میزنی جواب نمیده، اس ام اس میده باز جواب نمیده، ایمیل میدی جواب نمیدی، آنلاین میشه پی ام میدی محل نمیزاره... بعدش همون آدم مثلا به ایمیل یکی دیگه رو سر سیم ثانیه جواب میده، بعدش که میگی تازه کلی هم شاکی میشه که کار دارم درک نمی کنی اینها ....
واقعا این چه فرهنگ غلطی که توی ما ایرانی هست، چرا بلد نیستیم رک حرف بزنیم، چرا هی دلمون میخواد بریم توی حاشیه، چرا هی میخواهیم کسی رو از دست ندیم ولی براش ارزش هم قائل نمی شیم، چرا فکر می کنیم همه آدمها باید همونطوری که ما میخواهیم باشن؟؟ چرا هی باید یه رابطه ی رو که میدونیم هیچ باری نداره برامون الکی ادامه بدیم هم خودمون و هم دوستمون رو اذیت کنیم..
خوب آقای عزیز، خانم محترم، دیگه نمیخوای رابطه دوستی تو ادامه بدی، یه زحمتی بکش لطف کن ماشاا... این روزها که وسائل ارتباطی همه رقمه موجوده رک به دوستت بگو به هزار تا دلیل دیگه نمیتونم دوستیمو باهات ادامه بدم نه طرف توی خمار می مونه، که جریان چی، نه خودت مجبور میشی هزار تا خالی ببندی، نه اینکه قشنگی رابطه رو از بین می بری...

پ ن 1 : کلا درد ما ایرانی ها اینه که اصول ارتباطات بلد نیستم.. باید بشینم یه متن مفصل و ریشه دار در مورد اصول ارتباط بنویسم شاید این ملت یه تکونی به خودشون بدن...
پ ن 2 : امید یعنی بازگذاشتن در. اینطوری چیزهای خوب میتوانند وارد شوند٬شاید تو اصلاً حواست هم نباشد "خوبی خدا نوشته ماری جوری کمپر"
پ ن 3 : شما حوصله تو سر نرفته از این پ ن های اینجا؟ بنظرتون کار خوبیه؟ یا اصلا نباشه؟