می شُورم، با تمام وجود زمین را می شُورم، هی آب دستمال را سفت می گیرم باز دوباره می کشمش روی سنگهای براق کف سالن و با تمام وجود می سابم، انگار میخوام محوشان کنم همه اشان را، میخواهم جلوی چشمهایم نباشند، می خوام پاک شوند، هی می سابم، می سابم... همه فکرم را زوم کرده ام روی سنگهای سفید سالن، صدای زنگ تلفن آشناست خیلی آشناست زمانی هیجان داشتم برای شنیدن این زنگ اما حالا، چه مانده از من جز مشتی از خاطرات خاک خورده که نمیخواهم حتی نسیمی به آنها بوزد که ویرانم میکند، می گذارم همانطوری زنگ بزند، و زنگ بزند و زنگ بزند و من می سابم همه کف سالن را می سابم، و اجازه میدهم این بغض بترکد، بترکد و اشکهایم جاری شود، می گذارم اشکهایم دستمال را خیس کند و با اشکهایم کف زمین را تمیز کنم، که یادم بماند این سنگها خیلی ارزشمند هستند، خیلی گران قیمت هستند، خیلی ماندنی هستند خیلی ماندنی تر از آدمها و رویاهایشان.

------------------------------------------

پ ن : انسان برای غم و شادی آفریده شده است وقتی این مطلب درست ادارک گردد ما در زندگی ایمن خواهیم بود. غم و شادی کاملا" در هم تنیده اند و برای روح الهی لباسی دوخته اند. (ویلیایم بک)