جلوی آینه می ایستد، موهایش را که شانه میزند همه ی تمرکزش را میدهد با تارهای سفید مویش که این روزها هی بیشتر می شود و هی بیشتر می شود و غم در چشمهای زن طنین انداز می شود، موهایش را شانه میزند و یادش می آید که خیلی وقت می باشد کسی این موها را نوازش نکرده است و همانجا روبروی آینه مچاله می شود و فرو می رود در خاطراتی گنگ و مبهوم که برای سالهای پیش هست، می گذارد اشکهایش جاری شود و همچون سیلی عظیم او را در برگیرد شاید کمی از این غم و اندوه که در پریشانی موهایش ریخته کم شود.

---

پ ن 1 : دوستای که درخواست کرده بودن اینجا مثل گذشته ها کتابی معرفی کنم خواستم درجریان باشند که بله در فکرش هستم به زودی با طراحی جدید در خدمت هستم و البته مثل گذشته ها قسمت کتابخوانی فعال خواهد شد. پ ن 2 : فکر کنم راهی وجود دارد تا بتوان از واقعیات تلخ و ناخوشایند به آرامی سخن گفت، به هر حال بهترین راه برای بیرون رفتن از کسادی بازار روزمرگی همین است. آنا گاوالدا