نسخه مناسب چاپ نسخه مناسب ذخيره ارسال به ايميل دوستان ارسال به ياهو مسنجر نظرات [19] اندازه متن: +  -

اولیــن تــولدی ست که بی او برگزار می شود، نه کیکی خریداری شده و نه شمعی و نه هیچ چیز دیگر ، فقط اشکی از گوشه ی چشمم می آید و هی به خودم می گویم پارسال بود در همین روز و چقدر همه چیز خب بود دور هم بودیم، می خندید و خوشحال بود ، کیک خرید، شمع و حتی شام رو هم خودش درست کرده بود از همان غذاهای مخصوصی که بلد بود، هیچ چیز نمی تواند جای خالی پدرم را در این روز خاص برایم پر کند، حتی اگر همه مردم دنیا جمع شوند و در کنارم باشند باز من دلم میخواست او اولین تبریک را بمن می گفت.
----------------------------------------------------------------
پ ن 1 : طعم روزهای بودنت را آنقدر به خاطرم سپرده ام که هزارسال دیگر هم از یادم نمیرود.
پ ن 2 : 8 مهر روز تولدم دیگه هی بیشتر یادم میندازه که تو نیستی و دیگر نیستی و هیچ دیگر نیستی.
پ ن 3 : شاید بشود خندید و فراموش کرد طعم تلخ اندوه را ولی نمیشود پر کرد جای که خالی مانده است.
پ ن 4 : مرسی از همه شما و دوستتان دارم.