من نمیدانم!
کدام نگاه،
کدام جاده،
کدام حرف،
کدام صدا،
کدام رفتار،
کدام نبودن،
کدام خواستن،
کدام بودن،
کدام واژه،
کدام نخواستن،
کدام دوستت دارم،
کدام.....
تو را از من گرفت..
ولی!
من میدانم!
دلم تا همیشه در وسط ترین
نقطه ی زندگیت جا مانده است..
جایی بین خواستن و نخواستن..
جایی بین بودن و نبودن..
جایی بین رفتن و نرفتن..
جایی بین....... این نقطه های خالی ...
جا مانده ام!
---------------------------------------------------------------------------
پ ن 1 : تو بگو ستاره ی بی نشان بودی، ابر بی باران، رهگذری که واقعن نمیداند به کجا میرود که بی هوا آمدی، ماندی و بی هوا رفتی و ماندگار شدی..
پ ن 2 : گاهی وقتها واژه ها حق مطلب را ادا نمی کنند هر چقدر هم که کنار هم بچینیشان باز هم یه جایی کم می آورند.
پ ن 3 : ما در کنار آب هستیم، چنار، من، گربه، خورشید، و یکی هم زندگی مان. آب خنک است، چنار خیلی بزرگ است، من دارم شعر می گویم، گربه چرت میزند، داریم شکر خدا زندگی می کنیم، پرتو آب نوازش مان می کند. چنار، من، گربه، خورشید و یکی هم زندگی مان. ناظم حکمت