نسخه مناسب چاپ نسخه مناسب ذخيره ارسال به ايميل دوستان ارسال به ياهو مسنجر نظرات [11] اندازه متن: +  -

به این نتیجه رسیدم که چطوری می شود سه الی 4 ماهه اول توی رابطه همه چیز خیلی عالی و خب هست ولی بقیه آن نه، یعنی کم کم رو به فرسایش می رود، این می شود که اوایل رابطه هر دو طرف (دختر و پسر) هیجان دارند، بواسطه اون هیجانی که هست به هم تمایل زیادی دارند، خب جذابیت های  دو طرف، کشف کردن همدیگه، تازگی و خیلی دلایل دیگه باعث میشه که سه الی 4 ماهه اول یه رابطه همه چیز خب و عالی پیش بره ولی به مرور زمان دیگه مثل روزهای اول نباشد، میتوان گفت اگر کمی هیجان را کنترل کنیم در اوایل دوستی، و اگر کمی مسلط باشیم به خودمون و رفتارهامون شاید هیچوقت این اتفاق نیافتد که رابطه بعد از 3 الی 4 ماهه به فنا بره و دیگه رغبیتی نداشته باشیم برای با هم بودن، و اینکه میشود گفت اگر کسی همچنان بعد از مدت زمانی که گفته شده همان رفتارها و همان حرفهای و همان عقیده را داشت توی رابطه خب می شود گفت این انسان توانسته هیجانش را کنترل کند و همه چیز بر منطق و احساس مرتب انجام شده است و یه رابطه ی درست و حسابی در انتظار خواهد بود ولی اگر بعد از زمان تعیین شده یکی از طرفین تغییر رفتار داد میتوان گفت تمام آنچه که تا حالا بوده صرفا هیجان بوده و منطق و علاقه ی درستی پشت آن نبوده است و نباید دل بست به آن رابطه و باید پذیرفت که آدمها تحت تاثیر هیجانش قرار می گیرند و خیلی حرفها و قولها را میدهند ولی بعد از آنکه هیجانشان فروکش کرد تازه متوجه ی موقعیت خودشان می شوند و رابطه و طرف مقابل اینطوری میشود که رابطه کلن از هم پاشیده می شود.


همینطوری : نشسته ام برای دوستانم سخنرانی کردم در کافه پراگ و اونها هم برای اینکه دل من نشکنه خب دست زدن و تصدیق کردن حرفهایم رو کلی هم به به و اینا داشتیم دور همی .. حالا اومده چکیده اش رو بنویسم اینجا برای ثبت.
دیگران : فرصتی نمانده است، بیا همدیگر رو بغل کنیم، فردا یا من تو را می کشم، یا تو چاقو را در آب خواهی شست. رنگهای رفته ی دنیا/ گروس عبدالملکیان.